เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 งานมงคลสองครอบครัวกับเสื้อบุฝ้ายตัวใหม่
เกาซิ่วหลานถลึงตาใส่พี่สาว “บ้านเราหาคู่ดองเป็นครอบครัวนายอำเภอ มันจะเหมือนกันได้ยังไง พวกเราก็แค่ชาวนาธรรมดา มีปัญญาให้ได้เท่านี้แหละ!”
เรื่องนี้ซูชิงเหอไม่ได้ออกความเห็นเช่นกัน อย่างไรเสียพี่สะใภ้ทั้งสองก็ได้รับการปฏิบัติแบบเดียวกัน แม้เธอจะรู้สึกว่าการไม่ให้สินสอดเลยนั้นออกจะไม่เหมาะสมอยู่บ้าง แต่ในเมื่อพี่สะใภ้ทั้งสองไม่ได้รับเหมือนกัน หากตอนนี้เปลี่ยนธรรมเนียมขึ้นมา พวกเธอก็คงมีความคิดบางอย่างในใจแน่นอน
เกาซิ่วจวี๋อึดอัดจนพูดอะไรไม่ออก
ด้วยนิสัยอย่างเกาซิ่วหลาน การที่ครอบครัวนายอำเภอถูกใจชิงเหมี่ยวจึงนับเป็นวาสนาใหญ่หลวงของเด็กคนนี้จริง ๆ ไม่อย่างนั้น แค่เห็นว่าต้องมีญาติดองแบบนี้ก็คงต้องคิดทบทวนกันให้มากหน่อยแล้ว