กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 เถียนเสี่ยวเหมยหมายตาซูอ้ายตั่ง
เมื่อปลอบใจตัวเองเช่นนี้แล้ว พี่สะใภ้ใหญ่กับพี่สะใภ้รองตระกูลกู้ก็รู้สึกดีขึ้นมากในที่สุด
ตอนบ่ายขณะที่ซูชิงเหอเตรียมกลับบ้านเดิม บนหลังของเธอก็มีตะกร้าใส่ของกลับไปอีกครั้ง นอกจากผ้าและฝ้ายที่แม่กู้ซื้อให้แล้ว ยังมีน้ำมันหมูอีกเกือบครึ่งกระปุกกับแป้งรากคุดซูหนึ่งกระปุก แม่กู้บอกให้เธอนำกลับไปชงดื่มเวลาหิว
ซูชิงเหอสะพายตะกร้าด้วยความรู้สึกจนปัญญา ทุกครั้งที่เธอเอาของมาฝากบ้านสามี สุดท้ายกลับต้องแบกของมากกว่าเดิมกลับบ้านไปเสียทุกที แถมยังปฏิเสธไม่รับไม่ได้อีกด้วย เพราะพอเธอบอกว่าไม่เอา แม่สามีก็จะร้องไห้ขึ้นมาทันที