กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 คำอำลาและความห่วงใยของครอบครัว
เมื่อเห็นว่ากู้ฉางอันกำลังจะจากไป ซูชิงเหอก็อดรู้สึกอาลัยอาวรณ์ไม่ได้ อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนรักของเธอ ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันขนาดนี้…
กู้ฉางอันเห็นท่าทางเศร้าสร้อยของซูชิงเหอก็ซาบซึ้งใจเหลือเกิน คนในบ้านนอกจากแม่แล้ว ทุกคนล้วนอยากให้เขาไปทั้งนั้น ส่วนแม่ก็ยังต้องเชื่อฟังพ่ออีก มีเพียงชิงเหมี่ยวที่คิดถึงเขาอย่างสุดหัวใจ
ฮือ ๆ ๆ…
“เอาละ ยังต้องรีบไปขึ้นรถอีก รีบไปสถานีรถเถอะ แกกับชิงเหมี่ยวเดินไปด้วยกันก่อน พวกเราจะตามไปข้างหลัง มีอะไรอยากพูดกันก็รีบพูดเสีย” แม่กู้พูดพลางผลักลูกชายออกไป
กู้ฉางอันรีบวิ่งไปหาซูชิงเหอทันที แล้วทั้งสองก็เดินไปสถานีรถด้วยกัน