กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71 วันเกิดของซูชิงเหอ
กู้ฉางอันไม่สนใจเขา เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินข้าวของตัวเอง เนื้อเอ๋ย อยากกินเนื้อเหลือเกิน! แต่ตอนนี้มีเพียงทหารเก่าเท่านั้นที่ได้กินเนื้อ เพราะพวกเขาต้องไปประจำการที่ชายแดน
หลี่เสี่ยวฮุยนั่งลงพลางกัดแผ่นแป้งย่างคำหนึ่ง ก่อนพูดว่า “แต่ถ้าวันไหนฉันได้กินเนื้อขึ้นมา บางทีฉันอาจจะอารมณ์ดีจนแบ่งให้นายสักสองชิ้นก็ได้”
“อย่างนายเนี่ยนะ?” กู้ฉางอันมองเขาด้วยสายตาดูแคลน