กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 ของขวัญจากพ่อกับความหวังเรื่องเสบียงบรรเทาทุกข์
เกาซิ่วหลานรีบโปรยแป้งข้าวโพดหยิบมือหนึ่งให้แม่ไก่แก่ทันที “กินสิ กินเยอะ ๆ หน่อย จะได้ออกไข่ให้บ้านเรามาก ๆ แต่อย่าหยุดออกไข่เด็ดขาดนะ ครั้งก่อนแม่ไก่แก่ที่ฉันเลี้ยงเองไม่ยอมออกไข่ สุดท้ายก็เลยต้องฆ่ามันกิน ฉันเสียใจแทบแย่ แกอย่าทำให้ฉันต้องเสียใจอีกเชียวนะ”
แม่ไก่แก่รีบจิกกินแป้งข้าวโพดอย่างรวดเร็ว…
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากคนอื่น ๆ ออกจากบ้านไปหมดแล้ว เกาซิ่วหลานก็จูงซูชิงเหอเข้าห้องไปดูผ้า
“ชิงเหมี่ยวของเราจะได้มีเสื้อผ้าใหม่ใส่อีกแล้ว ถึงสีจะหม่นไปหน่อย แต่ก็เป็นเสื้อผ้าใหม่ ใส่แล้วต้องดูเรียบร้อยสวยงามแน่นอน” เกาซิ่วหลานยิ้มอย่างพึงพอใจเต็มใบหน้า