กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 ข่าวเสบียงบรรเทาทุกข์กับรางวัลยามดึก
จากนั้นเกาซิ่วหลานก็พูดด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นว่า “แม่ ฉันมันไม่มีความสามารถ ที่บ้านลูกชายกับลูกสะใภ้เป็นคนจัดการทุกอย่าง พอมาถึงส่วนของฉันก็เหลืออยู่แค่นี้ ฉันยกมาให้แม่หมดแล้ว ให้พี่สะใภ้ทำให้แม่ลองชิมดูนะ”
ในปีที่อดอยากเช่นนี้ ใครจะมามัวพิถีพิถันว่าเนื้อดีหรือไม่ดี ขอเพียงเป็นเนื้อก็ถือเป็นของล้ำค่าแล้ว
แม่เฒ่าเกาตื่นเต้นจนใบหน้าชราแดงก่ำ นางจับแขนลูกสาวพลางพูดว่า “ซิ่วหลานของแม่กตัญญูที่สุดแล้ว เหมือนแม่ที่สุดเลย ไป ๆ แม่เก็บของกินไว้ให้ลูกตั้งเยอะ”
เมื่อเกาซิ่วหลานได้ยินแม่พูดเช่นนั้น รอยยิ้มในดวงตาก็ยิ่งชัดเจนขึ้น