กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 เยวี่ยโยวกลับบ้านแล้ว
หันหน้าหนีพร้อมกับแลบลิ้นออกมา
เธอยังนึกว่าเยว่เยว่อยู่เป็นเพื่อนเธอในช่วงเวลานี้เพื่อเฝ้าดูเธอเลื่อนระดับเป็นภูตราชันกึ่งเทพให้เร็ววัน เพราะกลัวว่าหลังจากจากเธอไปแล้ว พอกลับมาจะพบว่าตัวเองยังไม่ทันเลื่อนระดับก็ต้องแก่ตายจนต้องเสียใจและเสียดายที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันเสียอีก
ที่แท้ก็คิดไปเองทั้งเพ ช่างหลงตัวเองจริง ๆ
“ธัญพืชที่พวกเราปลูกต้องใช้เลี้ยงดูภูตและภูตอสูรตั้งมากมาย” ไป๋เชาเยว่เอ่ย
จื่อส่านส่านหันศีรษะกลับมาแล้วตะโกนเสียงดัง “ทำไร่ไถนาให้มาก ๆ ปลูกธัญพืชและผักที่ทั้งถูกทั้งดี เพื่อสร้างคุณประโยชน์ในการหล่อเลี้ยงสรรพชีวิต”
ไป๋เชาเยว่แย้มยิ้มออกมา