เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 ชินแล้วก็ดีเอง
“แต่พวกมันไม่ค่อยฉลาด ไม่เหมือนพวกไช่ไช่เสี่ยวหว่านที่มีแขนมีขาทำโจทย์คณิตศาสตร์ได้”
“น่าเสียดายที่พวกมันไม่อยากกลับบ้าน พอย้ายออกไปแล้วก็ไม่คิดจะกลับมาอีก”
ระหว่างตรวจเช็กหนอนพฤกษา เซี่ยวหยวนหยวนก็ตอบจื่อส่านส่านพลางคอยเช็ดเหงื่อบนศีรษะเป็นระยะ
ภูตผีเสื้อใหญ่ตนนี้ดูเหมือนจะไม่รู้ว่า เรื่องโจทย์คณิตศาสตร์นั้น ถ้าทำไม่ได้ก็คือทำไม่ได้จริง ๆ ต่อให้บีบคั้นจนเป็นบ้าก็ทำไม่ได้อยู่ดี
ภูตผีเสื้อน้อยไม่กี่ตัวนั้นทำไม่ได้ ต่อให้จื่อส่านส่านจะคอยสอนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย พวกมันก็ยังคงทำไม่ได้
กลิ่นหอมฟุ้งกระจาย ไป๋เชาเยว่พลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ มันตบหัวตัวเองฉาดหนึ่งแล้วโพล่งออกมา “อ๊ะ หม้อของฉัน”
พูดจบ มันก็ให้จื่อส่านส่านอยู่เป็นเพื่อนเจ้าหน้าที่ตรวจงาน ส่วนตัวเองรีบวิ่งไปที่ห้องครัว
ยกฝาหม้อขึ้น