กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 227 ใครสอนให้นายท่องคาถาแบบนี้กันเนี่ย
เมื่อได้ยินคำพูดของเงือกน้อย ทุกคนจึงตระหนักได้ว่าตนเองเข้าใจผิดไป และพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะรีบเอ่ยถาม
“เป็นความฝันแบบไหนกัน”
“ใช่แล้ว ฉันนึกออกแล้ว มันคือพิกัดฐานทัพใหญ่ของ** แถมฉันยังฝันเห็นเส้นทางโจมตีของพวกมันด้วย”
“นี่ต้องเป็นพรประทานจากสวรรค์แน่ ๆ”
หลังเงือกน้อยพูดจบ มันก็รู้สึกเพียงว่าฟ้าดินหมุนคว้าง ทุกสิ่งรอบตัวพร่ามัวไปหมด ก่อนจะโซเซและล้มพับลงไป
ก่อนที่สติจะดับวูบ สิ่งที่มองเห็นคือใบหน้าของท่านพี่ที่ขยายใหญ่เข้ามาใกล้
ดีจริง ๆ มันได้รับความห่วงใยอยู่เสมอเลย
ตุ้บ
เงือกน้อยล้มลงบนเตียง เลือดไหลซึมเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาวเป็นดวง ๆ