กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 178 คราวหน้าต้องจัดแน่
ซูจื่อหานมองไป
ภูตน้อยที่มาคือจินช่านช่าน
ยามนี้บนใบหน้าของมันตื่นตระหนก เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายที่เคยเรียบร้อยในวันวานกลับสวมใส่อย่างกระเซอะกระเซิง
กระดุมสูทติดผิด หูกระต่ายห้อยร่องแร่งอยู่บนตัว ไม่มีเค้าความสง่างามในวันวานแม้แต่น้อย
ทันทีที่ภูตน้อยจินช่านช่านปรากฏตัวบนแท่นเทพสงคราม ปากก็ส่งเสียงร้องหลิงหลิงหลิงออกมาโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงร้อนรนเป็นอย่างยิ่ง
นี่เป็นเสียงร้องตามสัญชาตญาณที่มีเพียงลูกตัวน้อยซึ่งยังควบคุมเสียงพูดของตนเองไม่ได้เท่านั้นถึงจะเปล่งออกมาได้ง่าย
การทำให้ภูตน้อยที่สุขุมเยือกเย็นมาตลอดร้อนใจจนถึงขั้นนี้ได้ ซูจื่อหานพลันใจกระตุกวูบ
“อย่าลน ค่อย ๆ พูด”
ซูจื่อหานเอ่ยกับจินช่านช่าน