เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 164 สิ้นแรง!
เรียกได้ว่าแสดงให้เห็นถึงคำว่าโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอย่างแท้จริง
แก้วไวน์แดงทรงสูงของเขาถูกเหวี่ยงแตกไปอีกใบ ไวน์แดงปนกับเศษแก้วเกลื่อนกระจายเต็มพื้น ไม่มีความสง่างามเลยสักนิด
ซูจื่อหานอดไม่ได้ที่จะคิดด้วยความนึกสนุกว่า ราชันเทพต่างพิภพตนนี้คงปาแก้วทรงสูงทิ้งไปไม่รู้กี่ใบแล้ว
ความจริงแล้ว ซูจื่อหานยังมีความเสียดายอยู่เล็กน้อย นั่นคือการทำลายกรอบกระจก ทำให้กฎเกณฑ์แห่งมิติบนกระจกบานนี้สูญเสียเสถียรภาพ
จนมองเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของชายผู้นั้นได้ไม่ชัดเจนนัก
หากมองเห็นได้ชัดเจนย่อมต้องน่าสนใจยิ่งกว่านี้เป็นแน่
แต่ยังมองเห็นความลนลานจากท่วงท่าของเขาได้ ก็นับว่าไม่เลว ฉากนี้น่าชื่นชมอย่างยิ่งจริง ๆ
เห็นเพียงชายในกระจกกำลังร่ายเวทอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กระจกเทพ
โดยหลักแล้วก็เพื่อป้องกันการรุกล้ำของพลังแห่งห้วงเหว