ตอนที่ 90 สิ่งนี้น่าจะเป็นวัตถุพิสดาร

ตอนที่ 90 สิ่งนี้น่าจะเป็นวัตถุพิสดาร

เค่อปู้หลู่คำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว

“ใครกัน ใครกัน ใครกัน!”

โทสะของเทพเจ้าทำให้ท้องฟ้าอันแจ่มใสพลันมืดครึ้มในพริบตา สายฟ้าแลบฟ้าร้องคำราม บนผืนทะเลม้วนตัวเป็นพายุ สึนามิโถมซัดขึ้นมา

ท่ามกลางประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ แสงสว่างส่องประกายทั่วทั้งน่านน้ำ เกาะแก่งที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วน่านน้ำเมื่อถูกแสงสายฟ้าสาดส่อง ก็เผยให้เห็นภาพอันแสนเวิ้งว้างน่าเวทนา

ทุกหนแห่งล้วนว่างเปล่าราวกับถูกฝูงตั๊กแตนบุกปล้น ถูกกวาดเรียบไม่เหลือหลอ สิ่งปลูกสร้างถูกทำลาย บริวารสูญหายไปสิ้น

ผืนดินใต้ทะเล พื้นที่เกษตร อิฐกระเบื้อง แร่ธาตุ พืชพรรณ ล้วนไม่หลงเหลืออยู่เลย

น่านน้ำตอนกลาง เกาะศูนย์กลางเหนือน่านน้ำร่องสมุทรสั่วหม่า รูปปั้นเทพเจ้าบนวิหารเทพถูกยกไปครึ่งตัว เหลือทิ้งไว้เพียงลำตัวที่ทำจากหิน