เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 61 เห็ดกลัว... เห็ดอัปลักษณ์...
หลิ่วหลิ่วรู้สึกทรมานเหลือเกิน
ในหัวพลันหวนนึกถึงช่วงเวลานั้นขึ้นมา ช่วงที่เธอมีปลารสจัดให้กินเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด
ขนาดท่านเทพเจ้ายังบอกว่ากินสิ่งมีชีวิตภายนอกไม่เป็นไรเลย ถ้าอย่างนั้นเธอก็ยังคงตามหาปลามากินต่อได้ใช่ไหม
ความไม่สบายตัวที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ทำให้เธอเริ่มขบคิดท่ามกลางความรู้สึกทรมานเช่นนี้
ผีผีบอกว่าย้ายบ้านน่ะดี ด้านนอกดีจริง ๆ ด้วย
ผีผีบอกว่าเธอจำเป็นต้องกินข้าว เธอต้องการอาหาร
บางทีความรู้สึกนี้อาจจะเป็นความหิวกระหายที่ผีผีพูดถึง เธอหิวมากจริง ๆ หิวจนแทบจะหิวตายอยู่แล้ว
ผีผีพูดถูกจริง ๆ หากไม่มีอาหาร เป็นแบบนี้ต่อไป เธอจะต้องหิวตายเข้าจริง ๆ แน่
เธอเป็นต้นไม้ ทว่าหลังจากกลายร่างเป็นหลิ่วหลิ่วแล้ว ต้นไม้ต้นหนึ่งก็ต้องมาคอยกังวลเรื่องการกินข้าวเหมือนพวกภูตด้วย