กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 33 ดอกไม้ขาวดำกับหูขาว
ในใจของซูจื่อหานรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่บ้าง
เธอเห็นแพทย์ตรงหน้าแสดงสีหน้าพิลึกพิลั่นก็รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาในใจ ทั้งยังเริ่มคิดเตลิดเปิดเปิงไปไกล ปกติแล้วเธอทานอาหารสามมื้อและใช้ชีวิตเป็นเวลามาตลอด พอช่วงสองสามวันนี้ชีวิตปั่นป่วนวุ่นวาย คงไม่ใช่ว่าทำให้โรคภัยไข้เจ็บเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มีอยู่เดิมกำเริบหนักขึ้นหรอกนะ
ดังนั้นเมื่อเช้าจึงเกิดอาการเจ็บป่วยเฉียบพลัน ปวดเสียจนเหงื่อกาฬแตกพลั่กไปทั่วร่าง
แพทย์แสดงท่าทีเช่นนี้ คงไม่ใช่ว่าเธอป่วยเป็นโรคร้ายแรงเข้าจริง ๆ หรอกนะ
สวรรค์โปรด หากเธอป่วยเป็นโรคร้ายแรงจริง ๆ ก็ขออย่าให้เป็นโรคร้ายแรงฉับพลันเลย ขอเพียงปล่อยให้เธอมีชีวิตอยู่อีกสักสามวันก็พอ