ตอนที่ 14 กลิ่นอายชีวิตมนุษย์

ตอนที่ 14 กลิ่นอายชีวิตมนุษย์

ผู้คนเบียดเสียดยัดเยียดอยู่ในตลาดอันคึกคัก

ตลาดกลางคืนไม่เคยขาดแคลนฝูงชนที่ขวักไขว่ ไม่เคยขาดบรรยากาศอันมีชีวิตชีวา

เสียงฉู่ฉ่าของอาหารที่ถูกย่างบนเตา เสียงร้องเร่ขายของพ่อค้าแม่ค้า เสียงดนตรีพื้นบ้านจังหวะโจ๊ะ ๆ หลากหลายแนว และความพลุกพล่านของคลื่นผู้คน

ร่วมกันหลอมรวมเป็นกลิ่นอายชีวิตมนุษย์ ประกอบขึ้นเป็นวันธรรมดาสามัญที่สุดวันหนึ่งของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

วันหนึ่งของการได้เกิดเป็นมนุษย์ ก็สามารถสงบสุขและงดงามได้เช่นกัน ในชีวิตไม่เคยขาดแคลนความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ เลย