กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 9 อยู่ระหว่างการดัดแปลงภูมิประเทศอาณาจักรเทพ
“หลิงหลิง หลิงหลิง...” เสียงตื่นเต้นของหลิงจิ้งจิ้งดังขึ้นข้างหู
แต่ว่าซูจื่อหานฟังภาษาภูตน้อยไม่ออก ทำได้เพียงมองดูมันกระโดดขึ้นมา ยื่นกรงเล็บออกไป ทำท่าทางใส่ซูจื่อหาน
ฟองข้อความด้านบนคือภาษาที่ระบบแปลออกมา
ขาด ๆ หาย ๆ
[อยากเรียน... ทำงาน... อยากทำเพื่อเทพเจ้า... ทำงาน...]
“จิ้ง... จิ้งจิ้ง...”
เสียงหวานใสแว่วมาจากม่านแสง หลิงจิ้งจิ้งกำลังเลียนแบบภาษาของซูจื่อหาน พูดภาษาจีนออกมา
ประโยคนี้ซูจื่อหานฟังเข้าใจแล้ว
มันกำลังเลียนแบบคำพูดของซูจื่อหาน เรียกชื่อของตัวเอง