กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 187 พาเยวี่ยจีออกนอกวัง
ยามเยวี่ยจีเอ่ยถึงตอนที่นางถูกป้อนยาทำให้เป็นหมันนั้น นางไม่มีความโศกเศร้าหรือยินดีใด มีเพียงความเฉยชาเสียด้วยซ้ำ
“ความจริงข้ากลับรู้สึกว่าการไม่ให้กำเนิดบุตรก็ดีเหมือนกัน”
นางไม่มีความคาดหวังใด ๆ ต่อบุตร และไม่ต้องการให้บุตรสาวที่เกิดมาในภายหน้าต้องเดินซ้ำรอยเดิมของนาง
ยิ่งไปกว่านั้น สตรีต่างแคว้นที่ถูกส่งมาในฐานะเครื่องบรรณาการเช่นนาง ต่อให้ให้กำเนิดบุตรก็ใช่ว่าจะได้รับความเคารพอย่างที่ควรได้รับ
ผู้ใดเล่าจะเคารพองค์ชายหรือองค์หญิงที่เกิดจากสตรีของแคว้นศัตรู?
“เจ้ามีทัศนคติดีมาก”
มุมปากของเยวี่ยจีหงอยยิ้มที่บางเบาทว่าไร้ทางสู้ “หากข้าไม่ปรับทัศนคติให้ถูกต้อง เกรงว่าคงถูกตัวเองทรมานจนตายไปนานแล้ว”