กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 173 พวกเขาล้วนควรไปร่วมฝังศพให้ท่านแม่ของเจ้า เจ้าคิดเห็นอย่างไร?
ยามอยู่ที่บ้านของเหยียนจินฮวาปกติ เว่ยหร่านไม่เพียงได้กินข้าวสวยจากข้าวกล้องทุกวัน นาน ๆ ครั้งยังได้แตะต้องเนื้อสัตว์บ้าง ไปอยู่ที่บ้านนางได้ครึ่งปีเศษ ไม่เพียงส่วนสูงจะเพิ่มขึ้นมาก ร่างกายยังเต็มไปด้วยเนื้อหนังขึ้นไม่น้อย
ทว่าเพิ่งถูกส่งตัวกลับมาเพียงไม่กี่วัน นางแทบดูไม่เหมือนคนเสียแล้ว
ยามนี้สภาพอากาศยังคงหนาวเย็น แม้แต่เสื้อตัวหนาที่นางใส่กันหนาวตอนกลับมา ยังถูกเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าผ้าหยาบเนื้อบางเฉียบ
เหยียนจินฮวายังทำไม่ได้ถึงขั้นไร้ยางอายขนาดนั้น ที่ไล่คนกลับมาแล้วยังไปถอดเสื้อผ้านางออก
ผลคือเสื้อตัวหนาที่ใส่นางกันหนาวตัวนั้น กลับไปสวมอยู่บนร่างของคนอื่นในตระกูลเว่ยแทน