กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 ท่านปรารถนาดีต่อข้า ข้าจะจดจำไว้
“ขังนางไว้เถิด ในเมื่อนางกล่าวเองว่าบิดาให้ความสำคัญกับนาง ก็ใช้นางแลกเปลี่ยนสมบัติกับบิดานางเสีย”
ไป๋ซ่างเยว่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง จากนั้นกวักมือเรียกผู้ใต้บังคับบัญชาให้เข้ามา และสั่งให้คนนำตัวจั่วอ้ายไปคุมขังไว้ก่อน
เมื่อเห็นว่าตนรักษาชีวิตไว้ได้ในที่สุด จั่วอ้ายก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
ดีเหลือเกิน นางไม่ต้องถูกแทงจนเป็นรูพรุนทั่วร่างหลายสิบรูเหมือนไป๋ฉงแล้ว
แค่เห็นก็เจ็บจนคนแทบตายแล้ว
ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของนางก็หุบลงในเวลาอันรวดเร็ว
ตอนนี้นางไม่เพียงแต่ไม่สามารถนำเคล็ดวิชากลับมาได้ ไป๋ฉงยังถูกทำลายวรยุทธ์ไปอีก นั่นหมายความว่าเขาไม่สามารถฝึกวิชาอันไร้เทียมทานได้แล้ว