เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 แม่นางซ่งของเจ้าไม่คิดจะช่วยเจ้า
ราวครึ่งชั่วยามให้หลัง ในที่สุดคนทั้งสองก็อยู่ห่างไกลจากอาณาเขตของหมู่บ้านสือโถว สภาพดูอนาถเหลือแสน
เจียงอินตบหน้ามือสังหารเบา ๆ “ดึงสติกลับมาได้แล้ว นางไปแล้วล่ะ ขนาดตัวเองยังเอาตัวไม่รอด จะมาช่วยเจ้าได้อย่างไร”
ทั้งที่เรื่องนั้นเกิดขึ้นเพียงในแดนมายา ในความเป็นจริงซ่งโย่วอวี๋ไม่ได้ช่วยชีวิตมือสังหารไว้ ทว่ายามมือสังหารได้เห็นซ่งโย่วอวี๋เป็นแวบแรก เขาก็ยังอดตะลึงในความงามของนางไม่ได้
สายตามิอาจหักห้ามใจให้มองตามนางไป
ครั้นถูกเจียงอินตบหน้าเข้าอย่างแรงสองฉาด มือสังหารจึงหันไปจ้องหน้านางด้วยความโกรธเกรี้ยว
ไม่ว่าคนตรงหน้าจะเป็นคนหรือผี ก็อย่าหวังว่าเขาจะยอมจำนน
“ถามอะไรเจ้าหน่อย หากข้าถอนพิษกู่ให้เจ้า เจ้าจะปฏิบัติต่อข้าเหมือนที่ปฏิบัติต่อซ่งโย่วอวี๋หรือไม่”
สหาย มอบความไว้ใจให้สักนิดเถิด