กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 เศษเสี้ยวอยู่ในมือ ฝนโปรยปราย
ฮวาหรูจู๋กลืนน้ำลาย ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ค่อย ๆ แผ่ซ่านในใจ
ข้าหลวงตรวจการหลิน...ตายไปเช่นนี้แล้วหรือ?!
“นับจากนี้ เจ้ายังคงเป็นนายอำเภอเถาฮวา”
เจียงอินสะบัดยันต์คุ้มภัยสี่แผ่นออกไป พวกมันหลอมรวมเข้าสู่ร่างของคนทั้งสี่ในตระกูลฮวา
ฮวาหรูจู๋เหลือบมองศพของหลินจือไห่ อ้าปากคล้ายอยากพูด แต่ก็หยุดไว้
เมื่อเห็นนางมีท่าทีเช่นนั้น เจียงอินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างจริงจังว่า “วางใจเถิด ต่อไปหากราชสำนักส่งคนมา คนหนึ่งมา ข้าก็ฆ่าหนึ่งคน”
ฮวาหรูจู๋: (O∆O)
ก็ไม่ถึงกับต้องทำเช่นนั้น...