เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 329 ป้าหวังเก็บงำความดีและชื่อเสียงไว้ลึก แล้วเจ้าสิบล่ะ?
“ชุ่ยชุ่ย~” อาสเปสกอดป้าหวังด้วยสีหน้าตื่นเต้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคิดถึงและความดีใจ
ป้าหวังที่ถูกกอดโดยไม่ทันตั้งตัวชะงักไปครู่หนึ่ง กอดชายร่างสูงตรงหน้าตามสัญชาตญาณ ตบหลังเขาเบา ๆ แล้วทักทายอย่างคุ้นเคย
“อ้าว เผยเผย คุณมาแล้วเหรอ”
“ผมกลัวว่าถ้าผมไม่มา คุณจะลืมไปแล้วว่าที่บ้านยังมีสามีอยู่อีกคน” อาสเปสก้มคิ้วหล่อเหลาลงเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
ป้าหวังที่ถูกพูดถูกใจรู้สึกผิดขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างไม่รู้สาเหตุ จากนั้นก็โต้กลับอย่างหนักแน่นและชอบธรรม
“ใครว่ากัน ฉันคิดถึงคุณทุกคืนจนนอนไม่หลับเลยนะ”
“จริงเหรอ?”
“แน่นอนสิ คุณดูตาฉันสิ เพราะอดนอนเลยบวมหมดแล้ว” ป้าหวังเงยหน้าขึ้นเผยดวงตาที่บวมแดงคู่หนึ่ง
“คุณพระช่วย ชุ่ยชุ่ยที่รัก ตาของคุณเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?” อาสเปสทั้งตกใจทั้งเจ็บใจ