กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 พอเถอะจริง ๆ พวกเธอนี่มันเศษซากศักดินา
【ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ แล้วตอนนี้ต้องทำยังไง?】1233 แตกสลายจนคลุ้มคลั่ง
【จะทำยังไงได้ ก็ยุ่งจนกลายเป็นโจ๊กไปทั้งหม้อแล้ว ร้อน ๆ แบบนี้ก็กินซะเถอะ】เจียงอวี๋ยิ้มอย่างไร้อารมณ์
ท่ามกลางการพังทลายครั้งแล้วครั้งเล่า 1233 ก็ฝืนทำให้ตัวเองค้างกลายเป็นภาพนิ่งเหมือน PPT
หลัง 1233 ค้างแล้วหลุดจากระบบไป สมองของเจียงอวี๋ก็เงียบลงสักที
เห็นเด็กสาวยิ้มตาหยีดูมีความสุข เสิ่นจี๋ก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ “อะไรทำให้มีความสุขขนาดนี้?”
“ไม่มีอะไร แค่ตัวร้องงอแงในหัวเงียบลงสักที” เจียงอวี๋พูดอย่างอารมณ์ดี
เสิ่นจี๋: “…”