เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ช่วยเก็บสมองเจียงอวี๋บัดซบนั้นไปทีได้ไหม?
เจียงอวี๋ที่จู่ ๆ ก็ถูกกอดเข้ามาเต็มอ้อมก็ชะงักไปเหมือนกัน เธอเอียงคอลงมองซูมู่เจี่ยวที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างสงสัย แล้วกะพริบตาช้า ๆ
เธอเอ่ยอย่างลังเล “เสี่ยวสืออี?”
“อือ ๆ ฝ่าบาท สิบเอ็ดเองค่ะ” ซูมู่เจี่ยวพยักหน้าทั้งน้ำตา กลัวเหลือเกินว่าฝ่าบาทที่รักจะจำเธอไม่ได้
“ฝ่าบาทไม่รู้เลยว่าสิบเอ็ดลำบากแค่ไหน พอสิบเอ็ดตื่นขึ้นก็จะไปหาฝ่าบาท แต่พวกเขาไม่ให้สิบเอ็ดออกจากบ้าน แถมยังขังสิบเอ็ดไว้ ไม่ให้ข้าวกิน”
“สิบเอ็ดกินไม่อิ่มนอนไม่อุ่น แม้แต่แรงก็ยังน้อยลง ฮือ ๆ… ฝ่าบาทต้องเป็นธุระให้สิบเอ็ดนะคะ~” ซูมู่เจี่ยวชี้ไปที่คุณนายซูแล้วเริ่มฟ้องทันที
เจียงอวี๋ดึงเธอขึ้นมา มองดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตาและร่างกายที่ผอมบางของเธอ สุดท้ายสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่บาดแผลเลือดโชกบนหัวของเธอ