กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 193 พ่อเจียงผู้แสนน้อยใจกับบ้านที่ว่างเปล่า
มองคนที่วิ่งตึกตัก ๆ ขึ้นชั้นบน แล้วก็วิ่งตึกตัก ๆ ลงมา ข้างหลังเธอยังตามมาด้วยชิงอวี้กับหงจวงที่ถือถุงใหญ่ถุงเล็กเต็มมือ
เจียงหมิงเยว่ยกมือขึ้นขวางพวกเธอที่เร่งร้อนกันอยู่
“เธอไม่ดูหน่อยหรือว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว จะไปหาเขาตอนนี้เนี่ยนะ?” เธอชี้ไปที่ท้องฟ้าค่ำมืดข้างนอก ถามอย่างหมดคำพูด
เจียงอวี๋ชะโงกดูแล้วกะพริบตากลมโตถามกลับ “ตอนนี้มันเป็นอะไรไป? เมื่อก่อนฉันก็ไปหาฮองเฮาตอนนี้เหมือนกันนี่นา”
ค่ำคืนช่างดีเหลือเกิน สามารถซ่อนร่องรอยของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ
พอถึงตอนนั้นก็ทุบให้สลบ ยัดใส่ถุงกระสอบ แล้วแบกขึ้นบ่า วิ่งตึกตัก ๆ กลับมาเลย
มุมปากเจียงหมิงเยว่กระตุก เธอคิดว่าเมื่อก่อนจะเทียบกับตอนนี้ได้หรือ?