กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 โรงพยาบาลจิตเวชไหนปล่อยคนไข้ออกมา
เจียงอวี๋ก็กะพริบตากลมใสไร้เดียงสาคู่นั้นเช่นกัน
ทั้งสองคนจ้องตากันแบบนั้น ปล่อยให้อากาศเงียบสงัดอย่างประหลาดไปหลายวินาที
แพทย์โจวสูดลมหายใจเข้าลึก มองหรงซานอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วถามว่า “คนไข้ที่พวกคุณว่าอยู่ไหนล่ะ”
ทำไมผมไม่เห็นเลยล่ะ
“นั่นไง” หรงซานชี้ไปที่เจียงอวี๋ ทำลายความหวังสุดท้ายของแพทย์โจวจนสิ้น
แพทย์โจวหลับตาลงทันทีตรงนั้น ราวกับจะหมดสติไปให้ได้
โชคดีที่หรงซานไวเท่าลม คว้าเขาไว้ได้ทันที แล้วกดจุดใต้จมูกทันที พลางร้องร้องตะโกนอย่างปวดใจ “โจว อย่าตายนะ~”
เขากดแรงเสียจริง น้ำตาแพทย์โจวไหลออกมาเพราะความเจ็บ จะแกล้งเป็นลมก็ไม่ได้