กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ฮองเฮาผู้น่าสงสารและงดงามจริงๆ
เสิ่นจี๋จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง กรามแน่นจนเป็นสัน ในดวงตาคมคล้ายมีโทสะเดือดพล่าน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน กระทั่งขอบตาก็แดงก่ำด้วยความโกรธ
แย่แล้ว ฮองเฮาคงไม่คิดว่าฉันแอบฟังอะไรไม่ดี แล้วยังโกรธอยู่หรอกนะ?
“ฮองเฮา นี่เป็นความเข้าใจผิดจริง ๆ นะ ฉันคิดว่าฉันยังพอจะอธิบายแก้ตัวได้อีกหน่อย…”
เจียงอวี๋ยังพูดไม่ทันจบ เสิ่นจี๋ก็เงยหน้าขึ้นมาทันใด พยายามฉีกยิ้มอ่อนโยนอบอุ่นออกมา เพียงแต่หางตายังแดงอยู่บ้าง น้ำเสียงอ่อนโยนและทุ้มกังวานน่าหลงใหล
“อืม ผมเชื่อคุณ”
เจียงอวี๋ประหลาดใจ
ฉันเพิ่งจะเริ่มแก้ตัวแท้ ๆ คุณเชื่อฉันเร็วขนาดนี้เลยหรือ?