กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ใช้มือเปล่ารับกระสุนปืน? ช่วงเวลาล่าของจักรพรรดินี
ลู่เจิ่นซีที่มองสองคนนั้นกระซิบกระซาบกันอยู่ลังเลอยู่นานกว่าจะรวบรวมความกล้าเดินเข้าไป
“เสี่ยวอวี๋…”
โชคร้ายที่เขาพึ่งเอ่ยปาก เสิ่นจี๋ก็กลับมาเสียก่อน
“เด็กดี” เสิ่นจี๋เหลือบมองลู่เจิ่นซีอย่างเย็นเยียบครั้งหนึ่งขณะเดินผ่าน แล้วก็เดินเลยเขาไปหาเจียงอวี๋ คว้ามือเธอขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ ก้มตาลงยิ้ม “เรากลับบ้านกัน”
เจียงอวี๋ที่ความสนใจถูกฮองเฮาโฉมงามดึงไปจนหมดไม่ทันสังเกตเห็นลู่เจิ่นซีที่อยู่ข้างหลังเขาเลย จูงฮองเฮาเดินจากไปอย่างมีความสุข
มองแผ่นหลังของทั้งสองที่จากไป ลู่เจิ่นซีก็ใจหายหม่นหมอง