กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 เธอเองก็ถูกเสี่ยวเป่าขโมยกลับมาด้วยเหรอ?
เพราะอาหารเป็นพิษ เจียงอวี๋จึงนอนซึมอยู่บนเตียงตลอดทั้งบ่าย ใบหน้านุ่มนิ่มเผยความซีดเผือดอย่างคนป่วย ทั้งตัวก็ดูไม่มีเรี่ยวแรง
เสิ่นจี๋ไม่เคยเห็นเจียงอวี๋อ่อนแอขนาดนี้ เปราะบางราวกับแค่แตะก็จะแตกสลาย
อารมณ์แปลกตาอย่างหนึ่งเอ่อล้นในใจ หัวใจรู้สึกราวกับถูกบีบจนแตก ทำให้เขาลมหายใจลำบาก
บางทีหรงซานอาจพูดถูก สำหรับเขาแล้วเจียงอวี๋อาจไม่ใช่แค่ตัวตนแบบสัตว์เลี้ยง
ปลายนิ้วลูบผ่านคิ้วที่ขมวดน้อย ๆ กับดวงตาของเธอเบา ๆ เสิ่นจี๋ค่อย ๆ นอนลงข้างเจียงอวี๋ โอบเธอเข้ามาในอ้อมแขนอย่างนุ่มนวล แล้วลูบผมเธออย่างอ่อนโยนระมัดระวัง
ก้มลงจูบขมับเธอเบา ๆ แล้วกระซิบเสียงแหบ “หายเร็ว ๆ นะ”