กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 จูบหนึ่งที ฮองเฮาก็กระอักเลือด
“รีบไปกันก่อนที่ใครจะรู้ตัวเถอะ” เจียงอวี๋มองออกไปนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง แล้วดึงเสิ่นจี๋เตรียมจะไป
ดึงแล้วก็ไม่ขยับ เธอหันกลับมาอย่างสงสัยแล้วเร่งเขา
“ไปสิ”
“ไม่ไป”
ชายที่ยืนนิ่งไม่ขยับคนนั้นยิ้มอย่างเนือย ๆ แล้วปฏิเสธ
ทำเอาองค์จักรพรรดินีสะเทือนถึงเส้นผมสักเส้น
“ทำไมล่ะ?” องค์จักรพรรดินีไม่เข้าใจ องค์จักรพรรดินีจึงต้องถาม
เสิ่นจี๋ยื่นขายาวออกไป ก้าวขายาว ๆ อย่างเนือย ๆ มาที่ปลายเตียงแล้วนั่งลง เงยหน้ามองเด็กสาวที่ไร้เดียงสาและงุนงงพูดว่า “ให้เหตุผลกับผมสักข้อที่ผมต้องจากไปกับคุณ”
“เธอเป็นฮองเฮาของฉัน” เจียงอวี๋พูดออกมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย