สัมภาษณ์

สัมภาษณ์

ตอนแรกซือเยี่ยนสิงคิดว่าคงต้องรอนานพอสมควร แต่ไม่คิดเลยว่าช่วงที่ร้านสาขาเปิดทำการ เผยหยวนซานจะคัดเลือกนักเรียนกลุ่มแรกจากสำนักศึกษาประจำอำเภอที่จะได้รับเงินสนับสนุนเสร็จเรียบร้อยแล้ว

แต่พอลองคิดดูอีกทีก็ไม่แปลก ถึงอย่างไรเขาก็เป็นอาจารย์ของสำนักศึกษา คอยเฝ้าดูลูกศิษย์อ่านตำราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ใครมีความรู้หรือนิสัยใจคอเป็นอย่างไร ย่อมรู้อยู่แก่ใจดี

ตอนแรกเผยหยวนซานไม่ได้บอกพวกซิ่วไฉให้ชัดเจนว่าใครจะเป็นผู้ออกเงินสนับสนุน หลายคนจึงนึกไปเองว่าอาจารย์เผยเห็นแววในตัว เลยพากันตื่นเต้นดีใจยกใหญ่

แต่พอได้ยินว่าเป็นพ่อค้า มีหลายคนถึงกับหมดอารมณ์ขึ้นมาทันที

บางคนยังไม่ยอมตัดใจ รีบถามต่อว่าเป็นนายท่านผู้ยิ่งใหญ่จากตระกูลไหน

พอรู้ว่าไม่ใช่ คนกลุ่มนั้นก็พลอยหมดความสนใจไปตาม ๆ กัน

ถ้าเป็นพ่อค้ารายใหญ่ระดับเจิ้งอี้ก็ว่าไปอย่าง เพราะทั้งเส้นสายและทรัพย์สินล้วนเหนือกว่าคนทั่วไปจนเทียบไม่ติด พ่อค้าชั้นนั้นหลุดพ้นจากขอบเขตของวาณิชธรรมดาไปแล้ว ต่อให้ผูกสัมพันธ์ด้วยวิธีไหนก็มีแต่ได้กับได้ ไม่มีข้อเสียแม้แต่น้อย

แต่ร้านค้าห้องแถวธรรมดา ๆ ตามข้างถนน มีค่าคู่ควรตรงไหนกัน

ก็แค่พวกมีกลิ่นสาบเงินทอง หากเรื่องแพร่งพรายออกไปแล้วคนรู้ว่าข้าเคยพัวพันกับพวกแม่ค้าพ่อขายในตลาด จะมิขายหน้าแย่หรือ