ไก่ตุ๋นพะโล้

ไก่ตุ๋นพะโล้

ตอนที่ซุนเหลียงไฉได้ข่าวแล้วรีบกลับมาถึงบ้าน ซือเยี่ยนสิงก็จัดการธุระเสร็จสรรพแล้วขอตัวกลับไปนานแล้ว

เขาคิดว่าท่านแม่คงโดนแม่หนูนั่นกล่อมเสียอยู่หมัด ก็เลยไม่ได้แวะไปคารวะ แต่ตรงไปยังห้องนอนตัวเองที่เรือนหลังทันที

ฮูหยินฉินกำลังจุดตะเกียงนั่งตรวจบัญชีอยู่พอดี

เพิ่งจะเข้าฤดูใบไม้ผลิ ละแวกใกล้เคียงก็มีคนรู้จักคลอดลูกบ้าง แต่งลูกสาวบ้าง ได้อุ้มหลานบ้าง ย่อมต้องส่งของไปร่วมยินดี ทำให้มีรายจ่ายเพิ่มขึ้นอีกหลายก้อน

ช่างไม่คุมเรือนย่อมไม่รู้ว่าข้าวสารฟืนไฟแพงแค่ไหน พวกผู้ชายเอาแต่วิ่งวุ่นสังสรรค์อยู่ข้างนอก จะไปรู้ได้อย่างไรว่าผู้หญิงที่ต้องดูแลคนทั้งบ้านบนล่างมันเหนื่อยยากเพียงใด

พอนางเห็นบัญชีชวนปวดหัวพวกนี้ก็พานโมโหขึ้นมา

ซุนเหลียงไฉก้าวเข้าประตูมาก็สั่งให้พวกสาวใช้ที่คอยปรนนิบัติออกไป แล้วเอ่ยถามฮูหยินฉินว่า “พวกเจ้าไม่ได้ไปรับปากอะไรแม่หนูสกุลซือเข้าใช่ไหม”

ฮูหยินฉินได้ยินคำนี้ก็ชักไม่สบอารมณ์ นางดีดลูกคิดเล่นสองสามเม็ดพลางบอกว่า “จะมีเรื่องอะไรได้ นางก็แค่อยากได้ความเป็นธรรมเท่านั้นแหละ”

ตั้งแต่ต้นจนจบ ซือเยี่ยนสิงไม่ได้ขอร้องให้ซุนเหลียงไฉยื่นมือช่วยเลยสักนิด เพียงบอกว่าตนเองไม่ละอายต่อฟ้าดิน แค่อยากขอความเป็นธรรมคืนมา