เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กระดูกหมูชิ้นโตต้มผักกาดดอง
พอกินเนื้อย่างเสร็จ เด็กน้อยทั้งสามคนก็พุงกางกลมดิก นั่งเล่นหมากเรียงห้าอยู่ในห้องเพื่อช่วยย่อย ส่วน “ผู้ใหญ่” ทั้งสามคนก็นั่งล้อมวงคุยกัน
หลิวเฟินพ่นลมหายใจออกมาอย่างสบายใจ “ดีจังเลยนะ ชวนให้นึกถึงช่วงก่อนออกเรือนที่ได้ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ เลย”
ช่วงก่อนออกเรือน...
ฟังดูเหมือนไม่ใช่คำพูดในแง่ดีสักเท่าไหร่
พอเห็นหว่างคิ้วของนางแฝงแววกังวล ซือเยี่ยนสิงจึงลองหยั่งเชิงถามดู “ไม่ได้ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ นานแล้วหรือเจ้าคะ”
หลิวเฟินน่าจะมีความเป็นอยู่ที่ดีในบ้านสามี คนตระกูลเจิ้งเองก็ไม่มีทางกักขังไม่ให้นางออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก แล้วทำไมถึงต้องเป็นช่วงเวลา “ก่อนออกเรือน” กันล่ะ
เห็นได้ชัดว่า หลังจากแต่งงานแล้วก็ไม่มีวันเวลาแบบนั้นอีกเลย
แต่เรื่องนี้ก็ขัดกับสภาพความเป็นจริงที่คาดเดาเอาไว้เมื่อครู่อย่างชัดเจน
หลิวเฟินมองนางด้วยความประหลาดใจ “เจ้ารู้ได้ยังไงน่ะ”