เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
มันฝรั่งเส้นผัดเปรี้ยวเผ็ด
วันนี้งานที่สำนักรถม้าเสร็จเร็ว หวงปิงเลยตั้งใจแวะออกมากินข้าวเที่ยงข้างนอกเสียเลย
เขามองเห็นมือปราบสวมเครื่องแบบทางการยืนอยู่หน้าร้านมาแต่ไกล พอกำลังลังเลว่าจะเดินเข้าไปดีไหม ซือเยี่ยนสิงก็เหลือบมาเห็นเขาเข้าพอดี จึงยิ้มแล้วพยักหน้าทักทาย
เอาเถอะ ยังยิ้มได้แบบนี้ แสดงว่าไม่มีเรื่องอะไร
หวงปิงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ พอเห็นว่ามือปราบคนนั้นกำลังก้มหน้าก้มตากินเนื้ออยู่ ก็รีบเอ่ยทักทาย “คุณชายน้อย”
คุณชายน้อยงั้นเหรอ ท่าทางจะมีชาติตระกูลไม่เบาจริงๆ ด้วย
ซือเยี่ยนสิงแอบจดจำไว้ในใจ
มือปราบผู้นั้นส่งเสียงอือออในลำคออย่างขอไปที พลางยกมือเช็ดปากเหมือนยังกินไม่อิ่มหนำ จากนั้นค่อยปรายตามองสำรวจหวงปิงอยู่สองสามแวบ
“ซี๊ด... ข้าเคยเจอเจ้าที่ไหนมาก่อนหรือเปล่านะ ดูคุ้นหน้าคุ้นตา แต่ตอนนี้นึกไม่ออกแฮะ”
หวงปิงจึงยิ้มพลางบอก “คุณชายน้อยความจำดีแท้ ข้าเคยไปดูม้าที่จวนของท่าน โชคดีได้เห็นหน้าท่านอยู่ไกลๆ สองสามครั้งขอรับ”