ข้าวกล่อง

ข้าวกล่อง

ตลาดนัดใหญ่ในชนบทจะมีทุกวันที่ลงท้ายด้วยห้าและสิบ พอถึงวันที่สิบห้าเดือนเก้า ซือเยี่ยนสิงกับอีกสองคนก็ตื่นกันแต่เช้าตรู่ เตรียมตัวจะไปเดินตลาด

ต่อให้ผสมน้ำเพิ่ม ไก่ตุ๋นมันฝรั่งก็ยังถูกกินจนเกลี้ยง เหลือเพียงน้ำมันไก่ก้นชามอยู่นิดหน่อย

ก่อนออกจากบ้าน เจียงหุยตัดใจเอาน้ำมันไก่นั้นมาใช้ ทอดแป้งฟักทองเหมือนเช่นเคย แล้วกินรองท้องกันไปมื้อหนึ่ง

เดินไปตลาดต้องใช้เวลาเกือบชั่วยาม ถ้ารวมขากลับด้วยแล้ว หากไม่มีอะไรตกถึงท้องคงไปไม่ไหวแน่

ฟ้ายังมืดอยู่นิดๆ อวี๋เจิ้นที่ยังงัวเงียขยี้หน้าตัวเอง พลางร้องเรียกเสียงใสแจ๋วอ้อแอ้ว่า “พะ...พี่” แล้วกอดเกาะขาซือเยี่ยนสิงออดอ้อนไม่ยอมปล่อย

เจียงหุยเก็บชามตะเกียบเรียบร้อย ก็หยิบกระบอกน้ำมาคล้องคอให้ซือเยี่ยนสิงกับอวี๋เจิ้นคนละอัน

ซือเยี่ยนสิงรู้สึกหนักที่คอ พอก้มหน้าลงดูก็พบว่าเป็นกระบอกไม้ที่ขุดจากท่อนไม้ทั้งท่อน

ตัวกระบอกบางมาก ขัดจนเรียบเนียนเป็นมันวาว ด้านนอกยังเคลือบน้ำมันชักเงาไว้อย่างประณีต ฝาปิดด้านบนแน่นหนา น้ำไม่รั่วซึมออกมาแม้แต่น้อย ทั้งเบาและดูดีกว่าถุงหนังใส่น้ำทั่วไปมาก

นี่คือของที่พ่อของร่างเดิมทำไว้ตอนยังมีชีวิต มีทั้งหมดสี่อัน