กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 401 ไม่จริงน่า เอาอีกแล้วเหรอ
ทั้งสองคนเดินหน้าต่อไป คราวนี้พวกเขาระมัดระวังเป็นพิเศษ ทุกก้าวที่เดินจะใช้ไฟฉายส่องพื้นใต้เท้าให้ชัดเจนก่อน หลี่กังถึงขั้นใช้มีดสั้นจิ้ม ๆ ดูท่าทางตลกไม่น้อย เมื่อยืนยันว่าไม่มีปัญหาแล้วถึงจะกล้าก้าวเดิน
เย่ฝานอยากหัวเราะ แต่ก็กลั้นเอาไว้ ระวังไว้ก่อนดีที่สุด! สหายหลี่กังไม่ได้ทำอะไรผิด! ที่ผิดคือเขาเป็นคนเส้นตื้นเกินไปต่างหาก
ภาพจิตรกรรมฝาผนังสองข้างทางเดินเริ่มแปลกประหลาดมากขึ้นเรื่อย ๆ บุคคลในภาพมีสีหน้าดุร้าย แววตาเหี้ยมเกรียม ราวกับกำลังจ้องมองผู้บุกรุกอย่างพวกเขา ทำให้รู้สึกขนลุกซู่