กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 381 ฉันสามารถเลือกที่จะตายอย่างบริสุทธิ์ผุดผ่องได้
ผิงผิงและอันอันมองไม่เห็นเกราะป้องกันโปร่งใสตรงหน้า พวกเขามองเห็นสายลับศัตรูแสดงละครฉากใหญ่เหมือนลิงเล่นกลอยู่ตรงหน้า ใช้มีดสั้นฟันพวกเขา แถมยังตีลังกากลับหลังอีกด้วย
เหมือนตอนตรุษจีนที่มีคนในหมู่บ้านจูงลิงมาเล่นปาหี่ไม่มีผิด!
โคบายาชิ เคียวแค่นเสียงเย็นชา “ประสาทไปแล้วหรือไง มิโกะ เธอต้องการอะไรกันแน่ พวกเราทนอีกไม่กี่ปีก็กลับประเทศได้แล้ว
มีชีวิตอยู่มันไม่ดีตรงไหน
อีกอย่างที่ฉันพูดคือความจริง วาตานาเบะมีคู่หมั้นที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กอยู่ที่ประเทศ เขาพยายามมาตลอดก็เพื่อที่ว่าหลังจากทำภารกิจสำเร็จ จะได้กลับประเทศไปหาคู่หมั้นที่เขาเฝ้าคิดถึง