กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 372 ในใจเธอเกิดความคิดน่าสะพรึงกลัวขึ้นมาทันที!
หลินหย่าผลักประตูเข้าไป ก็พบว่าเด็กที่ควรจะนอนอยู่ในห้องกลับกำลังกอดกันนั่งอยู่บนโซฟา
เธอเปลี่ยนรองเท้าพลางถาม “ทำไมพวกเธอสองคนมานั่งอยู่ตรงห้องรับแขกล่ะ นี่เที่ยงคืนกว่าแล้ว ทำไมยังไม่นอน เกิดอะไรขึ้น เล่อเล่อ พ่อลูกล่ะ!”
“อ๊าก...”
เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของผู้ชายที่คุ้นเคยดังมาจากห้องของเหยาเหยา มือที่กำลังวางกุญแจของหลินหย่าชะงัก เธอหันไปมองทางห้องของเหยาเหยาอย่างไม่อยากเชื่อ
เธอรีบพุ่งเข้าไปในห้องครัว หยิบมีดอีโต้ขึ้นมาด้ามหนึ่ง แล้วเดินตรงไปยังห้องของเหยาเหยา