กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 347 กู้อวิ๋นเซียวใช้ประโยชน์จากอาการแพ้ท้องไปแฝงตัวที่อำเภอไท่อัน
ในโรงพยาบาลประชาชนอำเภอไท่อันที่อยู่ข้างเคียง กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อปะปนกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยคลุ้งไปทั่วทุกโถงทางเดินแคบๆ
กู้อวิ๋นเซียวสวมเสื้อบุนวมผ้าฝ้ายสีน้ำเงินที่ซักจนสีซีด ใบหน้าซีดเผือดราวกับปูนขาวบนกำแพง มือข้างหนึ่งกุมหน้าอก มืออีกข้างยันกำแพงไว้ พอเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูห้องพักผู้ป่วย ในกระเพาะก็ปั่นป่วนขึ้นมาอีกระลอก
เขาซวนเซพุ่งไปที่ถังขยะหน้าประตู โก่งคออาเจียนลมอยู่ตั้งนาน แต่นอกจากน้ำย่อยเปรี้ยวๆ สองสามอึก ก็อาเจียนอะไรไม่ออกเลย