กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 344 เหตุผลที่ฆ่าคน!
หลายเดือนต่อมา เวินเหอก็คลอดลูกชาย เด็กตัวเล็กมาก ผิวเหี่ยวย่น เสียงร้องเบาหวิวราวกับเปลวไฟที่พร้อมจะดับลงได้ทุกเมื่อ
หลี่ต้าจ้วงมองเด็กคนนั้น ในแววตาไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย มีเพียงความรังเกียจและโกรธแค้น เขาด่าทอ “ไอ้ลูกชู้ มีหน้ามาเกิดบนโลกนี้ด้วยเหรอ”
เขาไม่ได้ฆ่าเด็กคนนั้น แต่ก็ไม่ยอมให้ใช้แซ่ของเขา จึงตั้งชื่อสุดแสนจะร้ายกาจให้ว่า “เวินซ่าง”!
ให้ใช้แซ่ตามเวินเหอ ส่วนชื่อคือคำว่าซ่าง ที่แปลว่าโชคร้าย!
ซ่างที่มาจากคำว่าตัวซวย!
เวินเหอไม่ใส่ใจ เพราะยังไงเธอก็เกลียดเด็กคนนี้อยู่แล้ว!