กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 329 ตัดขาดการติดต่อทั้งหมด ซ่อนตัวในสุสาน
ห่ากระสุนสาดกระหน่ำลงมาดั่งสายฝน พุ่งกระทบลำต้นไม้และโขดหินจนเกิดเสียง “ปัง ๆ ๆ” ป่าเขากลายเป็นแดนโกลาหลในชั่วพริบตา
กู้อวิ๋นเซียวหลบอยู่หลังต้นไม้ เล็งปืนไปที่ศัตรูซึ่งพุ่งเข้ามาเป็นคนแรกอย่างแม่นยำแล้วเหนี่ยวไก ปลอกเก็บเสียงดัง “ฟุ่บ” เบา ๆ ศัตรูคนนั้นก็ล้มลงทันที
หลี่เหมิ่งประทับปืนซุ่มยิงเช่นกัน เขาซุ่มยิงจากระยะไกลได้อย่างแม่นยำ ทุกครั้งที่สิ้นเสียงปืน จะมีศัตรูล้มลงหนึ่งคนเสมอ