กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 324 เธออยากจะลาออกจากวงการด้วยความอับอายขายขี้หน้าหรือเปล่าล่ะ
ซูเหมียวเหมียวควบคุมเถาวัลย์จากระยะไกล คนนับสิบคนที่ทางออกถูกแย่งปืนในมือไปโดยไม่รู้ตัวว่าถูกอะไรดึงไปในตอนที่ยังไม่ทันระวังตัว
ชายคนหนึ่งตะโกนลั่น “มีงู ฉันเหมือนจะโดนงูกัดเข้าแล้ว”
จากนั้น ก็มีคนคล้ายกับถูกอะไรบางอย่างลากตัวไป เขาร้องตะโกนว่า “มีตัวอะไรไม่รู้มารัดข้อเท้าฉันไว้ ลูกพี่ ช่วยฉันด้วย!”
“อาเล็ก อาเล็ก ช่วยฉันด้วย...”
ด้านนอกวุ่นวายกันไปหมด
ซูเหมียวเหมียวเดินอาด ๆ ออกไป! เธอสาดผงยาออกไปกำหนึ่งโดยไม่รอให้ชายตรงประตูพูดจบ “ยุ่งอยู่... ไม่มีเวลามาเสวนากับนายหรอกนะ”
ตุบ... ตุบ... หลายคนล้มลงไปกองกับพื้น