กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 302 คดีอาวุธยุทโธปกรณ์ยังไม่สร้างความสะเทือนใจให้เธอเท่าแววตาสิ้นหวังของเด็กสาวเหล่านั้น
กู้อวิ๋นเซียวพยักหน้า “ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ผมจะแจ้งข่าวนี้ให้อาเล็กทราบ ให้พวกเขาสืบเรื่องตลาดมืดทางใต้ พวกเขาน่าจะเดินทางกลับจากชายแดนแล้ว
เรื่องคราวนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก สายลับศัตรูกล้าพุ่งเป้ามาที่โรงงานสรรพาวุธของเรา รนหาที่ตายชัด ๆ”
เมื่อกลับถึงบ้าน ซูเหมียวเหมียวก็หยิบหินสี่ก้อนออกมาจากมิติ “ก้อนพวกนี้คือผลเก็บเกี่ยวของฉันวันนี้ พรุ่งนี้เย็นฉันจะไปหาของดีมาอีกสักสองสามก้อน วันหลังจะได้เอาไปทำเครื่องประดับให้อันอัน!”
กู้อวิ๋นเซียวยื่นหน้าเข้าไปดูด้วยความอยากรู้ “คุณดูหินหยกดิบเป็นด้วยเหรอ”