บทที่ 300 ผ่าหินได้หยกเขียวทะลุกลาง

บทที่ 300 ผ่าหินได้หยกเขียวทะลุกลาง

เฒ่าเจี่ยเปิดเครื่องตัดหิน เสียง “จี๊ด” ดังกลบทุกสรรพสิ่งรอบข้างในพริบตา ใบมีดค่อย ๆ เลื่อนต่ำลง วินาทีที่สัมผัสกับหินดิบ ฝุ่นหินก็ปลิวว่อนพร้อมกับเสียงเสียดสีที่บาดหู

มือของเฒ่าเจี่ยนิ่งสนิทราวกับถูกตรึงไว้ นัยน์ตาจ้องเขม็งไปยังตำแหน่งของใบมีด ไม่กล้าละสายตาแม้แต่น้อย

ซูเหมียวเหมียวมองมือของเฒ่าเจี่ย พลางขยับเข้าไปใกล้ด้วยความสนใจ แต่ถูกเมิ่นจื่อดึงเสื้อไว้ เป็นการส่งสัญญาณว่าอย่าขยับ

ส่วนเหล่าปายืนอยู่ด้านข้าง ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบจะยืนไม่อยู่ สองมือกำหมัดแน่น ผู้คนรอบข้างต่างกลั้นหายใจ

สายตาจดจ่ออยู่ที่เครื่องตัดหิน บางคนขยำชายเสื้อตัวเองแน่น ในเวลานี้ แม้แต่เสียงกลืนน้ำลายยังดังชัดเจนเป็นพิเศษ