กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 285 นั่งบนต้นไม้ดูเสือสู้กัน
พอออกจากประตูค่ายทหารและหาที่ลับตาคนได้แล้ว ซูเหมียวเหมียวก็เอารถมอเตอร์ไซค์ออกมาจากมิติ แล้วบิดออกไปอย่างรวดเร็วตามทิศทางคร่าว ๆ ที่กู้อวิ๋นเซียวบอก
ยุคนี้ไม่มีระบบนำทาง ทำได้แค่เดาทิศทางมุ่งหน้าไปทางปักกิ่ง กว่าจะถึงปักกิ่งก็เป็นเวลาหนึ่งทุ่มแล้ว
เธอเอาของกินจากมิติออกมารองท้องนิดหน่อย ถามทางไปภูเขาหลงวั่ง แล้วมุ่งหน้าต่อไป!
ในป่าลึกของภูเขาหลงวั่ง นักวิจัยกว่าสิบคนถูกสายลับศัตรูเอาผ้าดำคลุมหัว มัดไพล่หลัง และถูกขังอยู่ในถ้ำด้วยอาการสั่นเทา
พวกเขาตัดสินจากเสียงน้ำหยดติ๋ง ๆ และความรู้สึกหนาวเหน็บว่าที่นี่น่าจะเป็นในภูเขา