กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 283 อวิ๋นเทาออกโรง หนึ่งคนแทนได้ถึงสอง
ในกลุ่มนั้น เด็กผู้หญิงตัวเล็กกว่ากำลังจ้องมองเขาตาไม่กะพริบ
เขาค่อนข้างประหลาดใจ จึงเดินเข้าไปถาม “หนูน้อย เธอเห็นฉันด้วยเหรอ”
เจี่ยนชิงพูดไม่ออกอยู่บ้าง “ท่านนักพรตคะ ตอนนี้ท่านควรจะรีบกลับเข้าร่างตัวเองไม่ใช่เหรอคะ ถ้านานกว่านี้ท่านจะกลับเข้าไปไม่ได้แล้วนะคะ”
นักพรตหันกลับไปมองกำยานนำดวงจิตตรงหน้าชายหนุ่ม “เชี่ย...”
เขาลอยไปที่เตียง คิดจะลงไปนอนในร่าง แต่เพราะจากร่างมานานเกินไป เขาจึงกลับเข้าไปนอนไม่ได้แล้ว ได้แต่มองชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนพื้นอย่างร้อนรน
อวิ๋นเทาลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับร่างวิญญาณว่า “นอนหงายทับลงไปบนร่างเลย”
นักพรตทำตาม!
พอเขานอนหงายเรียบร้อย อวิ๋นเทาก็ง้างมือขึ้นแล้วชกเปรี้ยงเข้าที่หน้าอกของนักพรตทันที