กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 281 พวกคุณที่เป็นทหารช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ!
ไม่นานนัก ทางเดินด้านนอกก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งกระหืดกระหอบดังเข้ามา หนีหยวนฉีเห็นกู้อวิ๋นเซียวก็ไม่ได้แปลกใจอะไร แต่พอเห็นว่าซูเหมียวเหมียวอยู่ที่นี่ด้วยก็อดสงสัยไม่ได้
ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาสงสัย เขาจึงก้มหน้าตรวจดูค่าตัวเลขบนเครื่องมือ ใช้หูฟังตรวจการทำงานของหัวใจและปอดของนักพรต จากนั้นก็จับชีพจรดูอีกครั้ง
สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้ยังไงกัน ชัด ๆ อยู่ว่าหมดทางแล้ว...ไฉนถึงกลับมามีสัญญาณชีพได้อีก อวัยวะภายในของเขาแหลกเหลวไปหมดแล้วแท้ ๆ...”
เขาจับชีพจรซ้ำไปซ้ำมา และยังให้คนข้างหลังอีกสองสามคนช่วยตรวจดูอีกรอบอย่างไม่แน่ใจ แพทย์ทุกคนที่ตรวจเสร็จแล้วต่างมีสีหน้างุนงงไปตาม ๆ กัน