กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 255 ชายชาตรีปิดหน้าร้องไห้โฮ!
เด็กคนนี้คงไม่รอดแล้ว แต่เธอไม่อยากให้เขาจากไปอย่างมีห่วง อย่างน้อยเขาก็ควรได้ส่งต่อข้อความนี้
เขาอุตส่าห์ดิ้นรนหนีออกมาเพื่อส่งข่าว เธอจะทนดูเขาตายไปโดยเปล่าประโยชน์ไม่ได้
เธอต้องพยายามทำให้เขาฟื้นขึ้นมาพูดสิ่งที่อยากพูดให้จบ
ซูเหมียวเหมียวใช้เวลาไปสองชั่วโมง จนพลังวิญญาณของเธอเหือดแห้ง ภาพตรงหน้ามืดดับ และเกือบจะล้มหัวฟาดพื้น
เธอพยุงร่างกายที่มึนงง ค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งพิงตู้หัวเตียง พักอยู่นานกว่าจะมีแรงป้อนน้ำจากน้ำพุวิญญาณให้ตัวเอง
ผ่านไปอีกพักใหญ่ เธอจึงค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นจากพื้น เอามือยันกำแพงแล้วเปิดประตู
กู้อวิ๋นเซียวมองซูเหมียวเหมียวที่มีใบหน้าซีดเซียว สลับกับมองเด็กบนเตียง