กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 253 จิตใจคนนั้นโลภมาก และโลกใบนี้ก็มีสิ่งยั่วยวนมากมาย
พวกเขาจงใจปล่อยชายชุดดำไปคนหนึ่ง ตอนนี้กู้อวิ๋นเซียวและซูเหมียวเหมียวกำลังสะกดรอยตามชายชุดดำมุ่งหน้าไปทางเขาต้าชิงซาน
สิ่งที่ทำให้ซูเหมียวเหมียวอึดอัดใจก็คือ ชายชุดดำดันได้รับบาดเจ็บ
และที่ทำให้อึดอัดใจยิ่งกว่านั้นคือ ชายชุดดำไม่ได้บาดเจ็บสาหัส แต่เพราะมีโรคประจำตัวอื่นแทรกซ้อน พอเพิ่งเข้าเขตเขาต้าชิงซานก็ดันมาด่วนตายไปซะอย่างนั้น
กู้อวิ๋นเซียวเดินตามซูเหมียวเหมียวออกมาจากที่ซ่อน เขาเดินไปหาชายชุดดำ นั่งยอง ๆ ลงอย่างระแวดระวัง ลองจับชีพจรและอังจมูกดู ก่อนจะส่ายหน้า “ตายแล้ว”
ซูเหมียวเหมียวสบถหยาบคายต่อหน้ากู้อวิ๋นเซียวเป็นครั้งแรก “เวรเอ๊ย จะเลือกคนไปส่งข่าวทั้งที ดันพลาดไปเลือกเอาไอ้ขี้โรคซะได้”