กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 251 คุณค่าทางอารมณ์มาเต็ม
จากนั้นก็เห็นสวีจิ่งชวนแยกของขวัญออกทีละชิ้น แบ่งเป็นกองของแต่ละคนอย่างชัดเจน
สุดท้ายเขาก็หยิบสมุดบัญชีเงินเดือนของตัวเองออกมาวางไว้บนกองที่เป็นของจงตั่วตั่ว
หูของจงตั่วตั่วแดงเถือก แต่ใบหน้ายังคงไร้อารมณ์
ในใจทั้งอายทั้งโกรธจนอยากจะประเคนหมัดใส่ตาเฒ่าบ้าคนนี้สักที ไม่เห็นหรือไงว่าลูกสาวกับลูกเขยแอบดูอยู่น่ะ!
ตอนนี้จงตั่วตั่วทำได้แค่แกล้งทำเป็นนิ่งต่อไป ตราบใดที่ฉันไม่อาย คนที่อายก็คือคุณสวีจิ่งชวน!
สวีจิ่งชวนทำตามสามขั้นตอนที่ซูเหมียวเหมียวสอนมาแบบรวดเดียวจบ ในใจคิดว่า ‘คราวนี้คุณคงจะใจอ่อนแล้วสินะ!’